31 (qeyri-) ev, 2026
İnstalyasiya
Akril, metal
Müxtəlif ölçülər
“31 Qeyri–Ev” otuz bir yerdəyişmə xaosunu sərt bir struktura çevirmək cəhdi olan avtobioqrafik instalyasiyadır. Sənətçi üçün ciddi xronologiya və arxivləşdirmə, otuz beş illik həyatı boyu məkanın orta hesabla ildə bir dəfə dəyişdiyi bioqrafiyanın bütövlüyünü qorumağın yeganə yolu olmuşdur.
İnstalyasiya yerdəyişmələrin sənədli sübutu olan 31 real ünvanı təqdim edir. Hər bir qeyd arxiv lövhəsi ilə müşayiət olunur: bunlar sadəcə məlumatlar deyil, həyatı bir sistem formatında qeyd etmək cəhdidir; burada hətta yaddaşın itmiş parçaları belə texniki nasazlıq kimi qeyd olunub: [DATA LOST].
Hər ünvanın altında bir dəst açar asılıb (cəmi 54 ədəd). Akril materialdan (pleksioqlas) kəsilmiş bu açarlar gündəlik əşyaların formasını təkrarlasa da, funksiyadan məhrumdur. Bunlar heç vaxt “ev” açmayan açarlardır, çünki qapı arxasındakı məkan heç vaxt doğma olmayıb. Onlar fantom kimi mövcuddur: qalereya məkanında açarların kölgələri obyektlərin özündən daha sıx və nəzərəçarpacaq görünərək, insan yaddaşının kövrəkliyini və qeyri-maddiliyini vizuallaşdırır.
İnstalyasiya həmçinin hüquqi fakt (de jure) ilə real yaşayış təcrübəsi (de facto) arasındakı uçurumu üzə çıxarır. Rəsmi qeydiyyatın şəxsi aidiyyət hissi ilə nadir hallarda üst-üstə düşdüyü bu dəyişkən mənzərədə, quru statistika unudulmağa qarşı son müdafiə xətti və yeganə mövcud təmələ çevrilir. Bu koordinat sistemi daxilində qalan sənət əsəri hər kəsi öz həyat coğrafiyasını bu hərəkət qrafiki ilə müqayisə etməyə və rəqəmlərin aciz qaldığı “kor nöqtələrə” nəzər salmağa dəvət edir: Ünvan harada bitir, ev harada başlayır? Fiziki giriş əbədi bağlandıqda, məkandan geriyə nə qalır? “Sabitlik” aidiyyət hissinin yeganə mümkün formasıdır?